हिमालय
सृष्टिको आरम्भमा जलमग्न संसारमा माछा र चट्टानबाट हिमालय पर्वत शृंखला सिर्जना भएको कथा।
हिमालय
सृष्टिको आदिम कालमा संसार जताततै अथाह जलले ढाकिएको थियो। चारैतिर पानीबाहेक केही थिएन। तब ईश्वरले पृथ्वी सिर्जना गर्ने संकल्प गरे र पोरोमियोम्फामीलाई बोलाई सृष्टि रचनाको आदेश दिए।
ईश्वरको आज्ञाअनुसार सबैभन्दा पहिले पानीको गहिराइमा मुसेखासेखाना नामको विशाल माछा बनाइयो। त्यसको माथि मुजिनाखियोंगना र त्यसपछि ओकवानामा नामको अर्को शक्तिशाली माछा राखियो, जसमा सम्पूर्ण पृथ्वीलाई थाम्ने अद्भूत शक्ति थियो।
त्यस माछाको पिठिउँमा मुपुग्लुंगथेपुग्लुंग नामको विशाल ढुङ्गा स्थिर गरियो। त्यसमाथि सुरोप्लुंगखोरोप्लुंग नामको अत्यन्त कडा र अग्लो चट्टान खडा गरियो।
पानीमाथि त्यस चट्टानको टुप्पो मात्र देखिन थाल्यो। त्यसपछि त्यस चुचुरालाई नौ थरी माटोले छोपियो। बिस्तारै बालुवाको सेतो समथर मैदान फैलियो र हरियाली छाउन चउरभरि दुबो उम्रियो।
यसरी पृथ्वी एउटा विशाल र सम्म परेको समथर धरातल बन्यो। त्यसका चारै दिशामा चार महासागर फिँजिए — पूर्वमा पोसंथार, पश्चिममा पुर्णिला, उत्तरमा थोसिंग र दक्षिणमा तेमेन।
तर जताततै असीम निलो जल र समथर जमिन मात्र देख्दा पोरोमियोम्फामीलाई यो सृष्टि उराठलाग्दो लाग्यो। प्रकृतिको सौन्दर्य बढाउन उनले कतै अग्ला त कतै होचा पहाडहरू हुनुपर्ने इच्छा गरे।
उनले सियाक्पे नामक सुन्दर थुम्को र तेम्वे नामको धरातल बनाए। त्यसपछि क्रमशः कांगपालुंग र कोहिजोंग जस्ता भव्य चुचुराहरू खडा गरिए। अन्त्यमा उत्तरतर्फ आठवटा विशाल हिमशृङ्खलाहरू सिर्जना भए।
ती सबै पर्वतशृङ्खलाहरू हिउँको सेतो पछ्यौराले ढाकिए। यसरी सम्पूर्ण पृथ्वीको चम्किलो शिरताज बनेर हिमालयको उत्पत्ति भयो।
सूचना: यी परम्परागत नेपाली लोककथा (किम्बदन्ती) हुन्, जो पुस्तौँदेखि मुखबाट मुखमा चलिआएका छन्। यी वास्तविक ऐतिहासिक घटनासँग मिल्न पनि सक्छन्, नमिल्न पनि — तर नेपालको सांस्कृतिक सम्पदाको रूपमा यिनलाई भनिँदै र विश्वास गरिँदै आइएको छ।
सम्बन्धित किम्बदन्ती
स्थाननाम र यससँग जोडिएका अन्य कथा।