भ्यागुतो पुर्णे (ब्याँजानके पुन्ही)
घण्टासुर दैत्यको कथा र भ्यागुताको विवाह गराइने ब्याँजानके पुन्हीको कथा।
भ्यागुतो पुर्णे (ब्याँजानके पुन्ही)
शोणितपुर नगरमा घण्टासुर नामको नरभक्षी दैत्यले दिनहुँ एक मुरी भात र एक जना मानिसको बलि असुल्थ्यो। नगरवासीहरूको यो संकष्ट देखेर भगवान् विष्णुले एउटा सानो भ्यागुतोको रूप धारण गर्नुभयो।
भ्यागुताले खेतको आलीमा बसेर 'ट्यार्र-ट्यार्र' कराउँदै घण्टासुरलाई जिस्क्यायो र आफूभन्दा कमजोर ठानेर मार्न दौडिएको दैत्यलाई दलदल भएको गहिरो धापमा फसाइदियो।
धापमा फसेको घण्टासुरलाई नगरवासीहरूले हतियारले प्रहार गरी संहार गरे र मुक्ति पाए।
धानबालीमा लाग्ने कीराहरू खाएर किसानलाई सहयोग गर्ने र दैत्यको अन्त्य गराउन मद्दत गर्ने भ्यागुताप्रति कृतज्ञता जनाउन जनैपूर्णिमाका दिन किसानहरूले खेतमा गएर भ्यागुतालाई विभिन्न व्यञ्जन र भात खुवाउने गर्दछन्, जसलाई नेवारीमा 'ब्याँजानके पुन्ही' (भ्यागुतो पुर्णे) भनिन्छ।
सूचना: यी परम्परागत नेपाली लोककथा (किम्बदन्ती) हुन्, जो पुस्तौँदेखि मुखबाट मुखमा चलिआएका छन्। यी वास्तविक ऐतिहासिक घटनासँग मिल्न पनि सक्छन्, नमिल्न पनि — तर नेपालको सांस्कृतिक सम्पदाको रूपमा यिनलाई भनिँदै र विश्वास गरिँदै आइएको छ।
सम्बन्धित किम्बदन्ती
उत्सवपर्व र यससँग जोडिएका अन्य कथा।